Wat een spannende wedstrijd was het weer tegen SVL. Dat was al de hele week ervoor merkbaar, de zenuwen namen bij menigeen toe met de naderende wedstrijd. Ook bij de ouders was te merken dat dit een belangrijke dag zou worden, er was duidelijk meer belangstelling dan anders er waren zelfs opa’s en oma’s opgetrommeld om de jongens op het veld aan te moedigen. Ook Bob, helaas nog steeds geblesseerd, was er weer bij zijn om zijn team aan te moedigen. Dit moest de aanzet worden om het kampioenschap binnen te halen. SVL was bij de uitwedstrijd al een geduchte tegenstander gebleken. Een fysiek sterk spelend team met snelle aanvallers en een laatste “man” die haar mannetje stond. Dat het geen makkelijke wedstrijd zou worden stond al bij voorbaat vast, er moest geknokt en hard gewerkt worden. Dit bleek al meteen na vijf minuten spelen toen Maurits met een uitstekende redding een doorgebroken speler van SVL afstopte, het was er een op het randje maar de scheidsrechter zag er geen overtreding in. Het was dus gelijk opletten geblazen achterin om de aanvallers van SVL af te stoppen, er werd door Hercules duidelijk beter gespeeld dan in de uitwedstrijd, ze lieten zich dit keer niet zomaar opzij zetten en gaven beter tegenwicht wat dan ook na 16 minuten spelen een treffer opleverde op een afstand schot van Damir, die de keeper van SVL met een mooi schot in de rechter bovenhoek verraste 1-0. De eerste klap was uitgedeeld, dit was op het veld dan ook te horen aan het gemopper van de tegenstander op elkaar. Hercules nam door die voorsprong ook het overwicht in het veld en kwam een paar keer gevaarlijk uit. Christiaan kwam alleen voor de keeper te staan maar kon net niet zijn voet goed tegen de bal krijgen ook Wouter zag een schot afgeketst worden door de paal en de lat. Zo gingen we met een 1-0 voorsprong de rust in. Er had, gezien de kansen in de eerste helft, meer ingezeten voor Hercules maar de afwerking was net niet nauwkeurig genoeg. In de tweede helft begon SVL sterk in het spel terug te komen, de nummer 11 die achterin goed speelde werd naar voren geschoven om meer druk uit te oefenen op Hercules, hetgeen aardig lukte. Achterin hadden ze hun handen vol om de tegenstander van zich af te houden. Na ongeveer 14 minuten spelen grabbelde Maurits, na wat kluts balletjes, nog maar net op tijd een bal weg van de achterlijn. We hielden, langs de kant van het veld, ons hart vast, tijd om nog maar eens wat aan te moedigen. Toch kreeg Hercules nog wat kansen schot voorlangs, eentje tegen de keeper, maar ook bij SVL heeft de doelpaal en Maurits een paar keer in de weg gestaan. Tegen het eind van de wedstrijd werd de spanning in het veld voor beide teams steeds meer merkbaar, Lex wisselde nog wat spelers om op het middenveld wat meer grip te krijgen om zo de druk van SVL te weerstaan hetgeen dan ook gelijk te merken was, de druk achterin verdween een beetje en voorin kwamen ze er weer uit. Met nog een 1 minuut te spelen kreeg Hercules nog een vrije trap, vanaf de kant werd er al om de 2-0 geroepen maar het zat er niet meer in. Toen de scheidsrechter de wedstrijd bexebindigde klonk er, zowel vanuit het veld als vanaf de kant, flink wat gejuich op. SVL is uiteindelijk in een spannende en mooie wedstrijd verslagen waarin iedereen hard heeft gewerkt. UITSTEKEND GEDAAN!!! iedereen verdient een DIK COMPLIMENT voor zijn inzet. Op naar het kampioenschap komende zaterdag tegen Deltasport dit mag gezien de stand geen probleem opleveren, maar er moet nog wel even goed en geconcentreerd gespeeld worden. Tot zaterdag